Appèlbergen in Groningen

Ik zit hier te schrijven met alles dicht, de ramen én de ramen en deuren, voel me net een molletje. Afgelopen zondag was nog een dag dat het redelijk te doen was om te wandelen en foto's te maken.

 Appèlbergen in de provincie Groningen, ten oosten van Glimmen. Het gebied en het bos heten Appelbergen maar heet op het bord van Staatsbosbeheer Appèlbergen omdat het een voormalig militairoefenterrein was. Tegenwoordig is het een bos met heide en veenrestanten. 

Er zijn ook ping ruïnes te vinden in het Appèlbos en omringende landschap. Een pingo ruine is een heuvel die ontstaan is in de ijstijd, doordat aangroeiend ijs de aarde omhoog drukte. Als het ijs ondergronds smelt ontstaat een ringvormige krater die zich vult met het smeltwater en eruit ziet als een soort poel. 

In warmere tijden, zoals nu bijvoorbeeld, kan zich organisch materiaal vormen door plantengroei, en uiteindelijk vormt zich veen.  Heel vroeger werd dit veen geoogst om de kachel aan te maken. 

Bij water en bloemen zie je natuurlijk ook ander moois, vlinders en libellen. Wanneer je je ogen goed gebruikt zie je soms ook interessante bomen. Hieronder zie je een kale boom, met wratten, maar kijk eens goed naar de tekening in de boom! 

Het was een fijne wandeling, iets te druk naar mijn zin, veel mensen met honden die in een watertje wilde afkoelen, maar evengoed mooi. 

Tot een volgende post,

Groene groet Renée

De Vamberg

 Afgelopen zondag was het eindelijk eens zonnig en heerlijk om te wandelen. We zijn naar de Vamberg gegaan. Voor wie niet weet wat de Vamberg is, het is een vuilnisberg die begroeid is. Een beetje kort door de bocht maar daar komt het wel op neer. Het is onder andere een fietsparadijs geworden met een klim erin. Zie ook "col du VAM",  met een stijgingspercentage van 11 %. Uiteraard kun je daar ook naar boven wandelen met kleine paadjes die je leiden langs schapenkuddes. Omdat wij met ons hondje lopen zijn we niet naar boven gelopen maar een heel stuk eromheen. Langs sloten en grassen waar je veel moois kunt vinden. 

Je begint een stuk over het fietspad en als je dan naar rechts kijkt zie je de Vamberg liggen. De vele smalle paadjes zijn hier beneden zeker zichtbaar. 

De zon scheen wel maar de wind was nog altijd kracht 3, lastig om dingen te fotograferen zodat het ook nog mooi uit de verf komt. Het fietspad gaat over op een natuurpad, met aan de ene kant bomen en de andere kant slootkanten en de sloot. 

Tijdens de wandeling kom je ook langs een groot gevaarte wat een graafwiel blijkt te zijn. 
Er stond een informatiebord bij waarop je kunt lezen waar dit graafwiel voor diende. (zie foto)

Wat voor mij de highlight van de wandeling was, is de Blaassilene. Zo teer en fragiel en toch nog steeds alle regenbuien doorstaan. Prachtig!

Ga er eens kijken met mooi weer, beklim de berg en verbaas je over de schoonheid van de natuur gelegen naast een afvalberg. 

Een groene groet en tot de volgende post!

Landgoed Vosbergen

 Landgoed Vosbergen ligt in de buurt van Eelde. Je begint de wandeling in een bos, met beekjes en doorkijkjes naar de graslanden. Op het landgoed bevinden zich een museum, een grafheuvel en een pinetum met het graf van het echtpaar Kraus - Groeneveld.  Het landgoed is 100 hectare en heeft een afwisselend gebied met bos, open gedeeltes en vennen. 

Wanneer je het bos uitkomt dan loop je langs slootkanten met heerlijke kruiden en prachtige bloemen. Je zou bijna willen dat je een bij of hommel bent....dit is echt een oase. Verderop de houten brugjes...
De groene weiden waar koeien en schapen staan aan de ene kant en de bomen aan de andere kant. Soms denk ik na een wandeling toch een beetje te saai om over te schrijven? Als lezer is het aan jou....
Want was is saai? Dat is een interpretatie die per persoon verschilt. 

Het was niet zo'n goede dag om foto's te maken van de omgeving. Zoals je links kunt zien veel witte lucht en dan is het al snel overbelicht. Rechts gaat het beter, met stukjes blauw.

Eenmaal over dat brugje was het een feest voor het oor, kikkerconcert. Hier zijn we ook even blijven staan want een natuurconcert is fijn om naar te luisteren. 

Als je eenmaal voorbij een bepaald punt bent, zie je de Witte molen opdoemen. De Witte molen is een rijksmonument en is gebouwd in 1892. Hij maalt op vrijwillige basis de polder van Glimmen. 
De roeden van het wiekenkruis zijn 18,30 meter lang en zijn voorzien van het Oudhollandse systeem van zelfzwichting. 

Als laatste nog de mooie kruiden en bloemenverzameling;

Een groene groet en tot de volgende post!

Renée

LOFAR gebied

 Zaterdag waren we bij het Lofar gebied tussen Buinen en Exloo. We hadden de auto ergens geparkeerd bij een ingang van het gebied. Gewapend met mijn camera en water , het was wat warm die dag, hebben we door het prachtige gebied gelopen. 

Het is een uniek natuur en wetenschapsterrein in het Hunzedal. Lofar betekent Low- Frequency - Array. Het is 's werelds grootste radiotelescoop voor lage frequenties, die bestaat uit tienduizenden kleine antennes verspreid door Europa met dit gebied als middelpunt. 

                                       

Het is een interessant en mooi natuurgebied met een plas, en verschillende soorten biotopen. Grassen en kruiden, lage struikjes, hier en daar een boom. Een waardevol gebied om als vogelaar bijvoorbeeld aan je trekken te komen. 

                               

De vogels zaten iets te ver weg voor mijn camera maar er was ook nog genoeg ander moois te zien. Ik maak overal een foto van en sla dat op met de Latijnse naam erbij, een privé database zeg maar. 
We hebben nog interessante kevertjes, vlindertjes en bloemetjes gezien. 
Hieronder een impressie:

                                     

                                         

Er was natuurlijk nog meer natuurschoon te bewonderen maar dit waren de dingen die er voor mij uitsprongen. 
Het was een heerlijke wandeling, we zijn om het gebied heen gelopen in een vierkantje, en we hebben zoals altijd weer genoten. 
Wij is mijn man en ik en ons, sinds Januari nieuwe gezinslid, rescue hondje Lasy. 
Ik ben hier bij blogspot alle mogelijkheden nog aan het ontdekken!

Tot een volgende post!

Een groene groet, 
Renée